Kip Thorne'un Şartı

Nobel ödüllü fizikçi Kip Thorne, Interstellar'ın yapımına iki koşulla dahil oldu. Birincisi: filmde hiçbir sahne bilinen fiziği ihlal etmeyecekti. İkincisi: filmden en az bir bilimsel makale çıkacaktı. Nolan her ikisini de kabul etti.

Gargantua adı verilen kara deliği görselleştirmek için Thorne, kara deliğin çevresindeki ışığın nasıl büküldüğünü tanımlayan denklemleri bizzat yazdı. Bu denklemler bir görsel efekt ekibine verildi. Sonuç, o güne kadar üretilmiş en bilimsel açıdan doğru kara delik simülasyonu oldu.

Simülasyon Bilime Döndü

Ekip render işlemi sırasında beklenmedik bir şeyle karşılaştı: kara deliğin etrafındaki ışık halkası beklentilerinden farklı görünüyordu. Bu tutarsızlık Thorne'u heyecanlandırdı. İnceledi ve anladı ki simülasyon, daha önce hiç hesaplanmamış bir optik efekti ortaya çıkarmıştı.

"Bu film bana iki makale yazdırdı. Biri bilim insanları için, biri de daha genel bir okuyucu kitlesi için."

Filmde gördüğünüz Gargantua, 2019'da çekilen gerçek kara delik fotoğrafından beş yıl önce üretilmişti. İkisi arasındaki benzerlik dikkat çekiciydi.

İzlerken Nelere Bakmalı?

Miller gezegenindeki zaman farkını ciddiye alın. Orada geçen bir saat, Dünya'da yedi yıla denk geliyor. Bu kurgu değil, izafiyet teorisinin doğrudan sonucu. Kütleçekiminin güçlü olduğu yerde zaman yavaşlar. Filmin duygusal ağırlığının büyük bölümü tam burada taşınıyor.

Bilimi anlamasanız da hissedeceksiniz. Anladığınızda ise iki kez ağlayacaksınız.

Kaynaklar

Interstellar'ı İzlemeden Önce Bilmeniz Gereken Tek Şey