Roman Ne Anlatıyor?

Cezayir'in Oran şehri. Aniden sıçanlar ölmeye başlıyor, ardından insanlar. Veba salgını kenti kapatıyor. Şehir karantinaya alınıyor. İçeride kalanlar dışarıyla bağlantılarını yitiriyor; sevdiklerinden, normalden, geleceğe dair tüm umutlardan kopuyorlar.

Romanın merkezinde Doktor Rieux var. Salgınla savaşıyor, ama ne büyük bir zafer umuduyla ne de kahramanlık duygusuyla. Sadece yapması gerekeni yapıyor. Çünkü başka bir seçenek yok. Bu roman kahramanlık değil, dayanma üzerine.

Veba Neyin Metaforu?

Camus, Veba'yı Nazi işgali döneminde yazmaya başladı. Kitap yüzeysel olarak bir salgın hikayesi gibi görünüyor ama altında çok daha fazlası var. Veba, insanın karşılaştığı her türlü absürd kötülüğün sembolü — savaş, faşizm, hastalık, ölüm. Bunların hepsinin ortak paydası: anlamsız ve önlenemez görünmeleri.

Camus'nun sorusu şu: bu gerçekle yüzleşince ne yaparsınız? İnkar eder misiniz? Çöker misiniz? Yoksa, Doktor Rieux gibi, anlamsızlığı kabul edip yine de elinizden geleni mi yaparsınız?

"Veba nedir, hayat nedir? Bu ikisi arasında ne fark var? Her ikisi de insanı öldürür. Ama insan her ikisine de devam eder."

Neden 2020'de Bu Kadar Satıldı?

Pandemi başladığında okuyucular Veba'ya koştu. Sadece "salgın romanı" olduğu için değil. Romanın anlattığı his — izolasyon, belirsizlik, rutinin çöküşü, sevdiklerden kopmak — birden bire herkesin günlük deneyimine dönüşmüştü. Roman yetmiş küsur yıl sonra öngörücü değil, aşina geldi. Çünkü Camus evrensel bir şey yazmıştı.

Pek çok okuyucu o dönemde Doktor Rieux'yu tanıdık buldu: büyük söylemler kurmadan, dramatik jestler yapmadan, sadece her gün işe giden sağlık çalışanlarını.

Kimler Okusun?

Yabancı'yı okuyup Camus'ya ısınanlar için doğal ikinci adım. Daha uzun ama çok daha zengin. Camus'nun her cümlesi düşündürüyor. Yaklaşık 320 sayfa. Bitince kendinize soruyorsunuz: ben bir salgın ortasında kim olurdum?

Kaynaklar

Camus'nun Veba'sı: 1947'de Yazıldı, Pandemi Döneminde Yeniden Doğdu