Suç: Okuma Çemberi
Fyodor Dostoyevski, 1849'da Çar Nikola'nın yönetimine muhalif bir çevreyle bağlantılı olmakla suçlandı. Suç olarak kabul edilen eylem: hükümet karşıtı metinlerin okunduğu toplantılara katılmak. Mahkeme kararını açıkladı. İdam.
22 Aralık 1849 sabahı Dostoyevski ve birkaç arkadaşı Saint Petersburg'daki Semyonov Meydanı'na çıkarıldı. Kar yağıyordu. Mahkumlara beyaz kefenler giydirildi. İlk üç kişi direğe bağlandı. Dostoyevski ikinci gruptaydı, sırasını bekliyordu.
Son Anda Gelen Atlı
Tam o sırada meydana bir atlı süvari girdi. Elinde Çar'ın emri vardı: İdam cezası sürgüne çevriliyordu. Sahte bir infaz. Çar bunu baştan planlamıştı. Pişmanlık duymalarını sağlamak için kurgulanmış bir terör sahnesi.
Dostoyevski o gün Sibirya'ya gönderildi. Dört yıl ağır koşullarda çalışma kampında kaldı.
"O dakikalarda yaşadıklarımı düşününce tüylerim diken diken oluyor. Hayat bir armağandır. Her an sonsuz bir zenginlik olabilir."
Edebiyata Yansıması
Dostoyevski o deneyimi hiç unutmadı. Ölümü bu kadar yakından görmüş biri için hayatın değeri, suç ve ceza, özgür irade, acı ve kurtuluş artık soyut kavramlar değildi. Bunlar bizzat yaşanmış sorulardı.
Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler, İdiot. Bu romanların merkezindeki yoğunluk, insan ruhunu bu denli çıplak ve doğrudan sorgulamak isteği, o meydanda geçirilen birkaç dakikadan doğdu. Dostoyevski ölümle tanıştı ve geri döndü. Yazmak onun için bir zorunluluk oldu.
Kaynaklar